Hauziński J.: op. cit., s. 148 i nn.. Już w 829, a więc przed objęciem kalifatu, miał się zjawić na czele 4 tysięcy ghilmanów w celu stłumienia rewolty w Egipcie. Pod koniec 833 przybyłe wraz z kalifem oddziały Turków rozpanoszyły się w stolicy kalifatu, stały się źródłem niepokojów i bezustannie dochodziło między nimi a przybyłymi dużo wcześniej stronnikami Abbasydów z Chorasanu, zwanymi „abna ad-dawla” (arab. „dzieci dynastii” ابناء الدولة, bowiem wobec dynastii Abbasydów stosuje się określenie „dawla”) do starć. Chaos wynikły z rozpanoszenia się Turków w kalifacie usiłował na próżno opanować nowo powołany na stanowisko wezyra Arab, Muhammad Ibn Abd al-Malik az-Zajjat, wywodzący się z bogatej rodziny kupieckiej.
Samarra – „szczęśliwy, kto ją ujrzał” thumb|left|Minaret spiralny meczetu w Samarra