Zmarł w Wiener Neustadt 31 marca 1856 r., tam też go pochowano.

Twórczość Prawdopodobnie już jako student Polák zaczął pisać wiersze w języku niemieckim, czeską literaturą zajął się jednakże dopiero w pierwszym dziesięcioleciu XIX w. Podczas wojaży z 21. pułkiem piechoty we wschodnich Czechach spotkał się z grupą czeskich patriotów, zjednoczonych wokół Josefa Liboslava Zieglera, księdza w Dobřanach k. Dobruški, do których należał także dobrušski kupiec, František Vladislav Hek (główny bohater powieści F.L.Věk Aloisa Jiráska). Ziegler zaprzyjaźnił się z Polákiem, rozpoznał w nim także literacki talent. W 1813 r. ukazał się w Prvotinách pěkných umění (beletrystycznym dodatku do czasopisma Hromádkové Císařsko královské vídeňské noviny) obszerny liryczny poemat Vznešenost přirozenosti z podtytułem V slávozpěvích na Tvorce. Jego drugie, książkowe już wydanie, poprawione z pomocą Zieglera i Jungmanna, zostało opublikowane pod nazwą Vznešenost přírody. Mało kto doświadczył wówczas aż tak przychylnych recenzji krytyków. Poeta Šebestián Hněvkovský określił Vznešenost přírody tworem genialnym, Antonín Jaroslav Puchmajer – resztką dumy Czechów. Słów uznania nie szczędzili zarówno Josef Jungmann, jak i młody František Palacký.