Zestawienie sporządzone przez Różę Bieluszko-Świechową zawiera 288 nazwisk zidentyfikowanych ofiar zbrodni.
Masakra na Zamku w Lublinie była pierwszą likwidacją więzienia, połączoną z eksterminacją więźniów, dokonaną przez Niemców podczas ofensywy Armii Czerwonej na terytorium Polski. Największą tego typu zbrodnią była masakra w więzieniu na Radogoszczu w Łodzi, gdzie nocą 17/18 stycznia 1945 spalono żywcem około 1500 więźniów. Podobne masakry miały także miejsce m.in. w więzieniu mokotowskim w Warszawie (2 sierpnia 1944, około 600 ofiar), w obozie w Żabikowie pod Poznaniem (20–21 stycznia 1945, około 80 ofiar spalonych żywcem) oraz w więzieniu w Sonneburgu (30/31 stycznia 1945, 819 ofiar).
Epilog 25 lipca 1944 została powołana specjalna polsko-radziecka komisja śledcza, która dokonała oględzin miejsca masakry. Liczbę ofiar oszacowano wówczas pobieżnie na około 450 (powielały ją później niektóre opracowania historyczne). Działania komisji miały w dużej mierze charakter propagandowy.