W dniu 19 lutego 1920 roku siły francuskie zaatakowały i rozbiły zgrupowanie uzbrojonych Arabów w rejonie pobliskiej wioski Al-Chalisa. Uciekinierzy przybyli do Tel Chaj i sąsiedniego kibucu Kefar Giladi, jednak ich mieszkańcy odmówili im schronienia, opowiadając się za całkowitą neutralnością w wojnie francusko-syryjskiej.
Bitwa o Tel Chaj
W dniu 1 marca 1920 roku w rejon Tel Chaj przyszedł oddział kilkuset Beduinów dowodzonych przez szejka Kamala Effendi. Żydzi nie wpuścili ich do środka, jednak po negocjacjach kilku beduińskich żołnierzy weszło na wewnętrzny dziedziniec, aby sprawdzić czy nie ukrywają się tam Francuzi. Podczas sprawdzania głównego budynku osady, Kamal Effendi podjął decyzję o skonfiskowaniu całej broni od mieszkańców Tel Chaj. Podczas odbierania broni doszło do szamotaniny i krzyku jednej z pionierek. Prawdopodobnie przypadkowo oddany strzał stał się przyczyną masakry. Josef Trumpeldor wraz z towarzyszami otworzyli ogień do Beduinów będących w domu i na dziedzińcu. Kamal i jego ludzie zabarykadowali się na poddaszu, skąd strzelając zadali duże straty obrońcom, potem w zamieszaniu wycofali się na zewnątrz i połączyli z głównymi siłami. Starcie trwało kilka godzin, po czym Beduini wycofali się. Obrońcy opuścili wieczorem zabudowania Tel Chaj i uciekli do sąsiedniego kibucu Kefar Giladi.