Grupa Pięciu – ugrupowanie pięciu malarzy: Vlastimil Hofman, Witold Wojtkiewicz, Leopold Gottlieb, Mieczysław Jakimowicz i Jan Rembowski, zawiązane w 1905 roku. Istniało jedynie trzy lata i rozpadło się po wystawie w wiedeńskim Salonie Pisko.
Czasem z Grupą wystawiali też Tymon Niesiołowski i Bronisława Rychter-Janowska.
Historia Grupy Pięciu Impulsem do zawiązania Grupy było wykluczenie młodych twórców przez sprawujące faktyczny monopol wystawienniczy w Krakowie Towarzystwo Artystów Polskich „Sztuka”. Sprzeciw wobec marginalizacji twórców nowej generacji wyraził Leopold Gottlieb w artykule, który ukazał się na łamach miesięcznika „Krytyka”Leopold G.[Gottlieb], IX. Wystawa „Sztuki”, „Krytyka” 1905, t. 2, s. 470-472.. Tekst stał się swoistym „manifestem programowym” Grupy. Można w nim przeczytać: „Nowych wrażeń artystycznych IX. wystawa »Sztuki« nie daje, – jak również nie daje nowych wysiłków lub wzlotów – owszem majac w pamięci dawniejsze wystawy, śmiało można powiedzieć, że obecna jest wyraźnym (aczkolwiek może chwilowym) upadkiem. A ten upadek przypisać należy Zarządowi Tow.[arzystwa] »Sztuka«, który utwory tchnące szczerością, ideałem, głębszą myślą, szukaniem dróg nowych, zręcznie usuwa, niedopuszcza ich – bojąc się, widać, zachwiania własnej powagi.