Czyż tacy artysci jak: Pieńkowski, Jakimowicz, Hofman, Wojtkiewicz, Hochman maja być ignorowani właśnie dlatego, że własnych dróg dla wypowiedzenia swych myśli szukają! A gdzież artyści starszej generacyi, artyści, bez których nie wolno mowić o reprezentacyi, o elicie współczesnej »Sztuki« polskiej, gdzież dzieła Malczewskiego. Ruszczyca, Chełmońskiego, Pankiewicza, Tetmajera, Biegasa, Dunikowskiego, itd.? Czyż zamykanie się towarzystwa wystawców w coraz szczuplejszem kółku nie daje dużo do myślenia?”Leopold G.[Gottlieb], IX. Wystawa „Sztuki”, „Krytyka” 1905, t. 2, s. 472.Grupa Pięciu sprzeciwiała się w ten sposób symbolicznej przemocy ze strony „Sztuki”, polegającej na marginalizacji twórców nie podążających za programem estetycznym Stanisławskiego, którzy nie mogli pokazywać swoich dzieł, a przez to docierać do publiczności i zarabiać na swojej pracyV. Chwieckowicz, Wystawa osobna „izolantów”. Co poszło nie tak?, „Teologia Polityczna Co Tydzień” 2026, nr 20 (528), https://teologiapolityczna.pl/wystawa-osobna-izolantow-co-poszlo-nie-tak [18 maja 2026 r.].. Spór ten miałby zatem wymiar generacyjny, prestiżowy i finansowy. Nieco inaczej o Grupie pisał na łamach „Biesiady Literackiej” Stanisław Piaskowski:„Są to pracownicy cisi, skromni, odwracający się od reklamy, wierzacy w potęge talentu, w moc wzlotów orlich.