1-8., a zwłaszcza Egona Schiele.

Charakterystyka Członkowie Grupy pragnęli m.in. odrodzenia idei korespondencji sztuk, którą to głosił Charles BaudelaireIrena Buchenfeld, Grupa Pięciu jako formacja artystyczna, w: Taż, Grupa Pięciu (1905-1908). Zapomniani buntownicy Młodej Polski, MNK, Kraków 2026, s. 105-150.. Byli przekonani o zasadniczej wspólnocie sztuk plastycznych, literatury i muzyki. Swoim patronem ogłosili Cypriana Kamila Norwida, choć nie należy w tym geście dopatrywać się ani deklaracji artystycznej, ani światopoglądowejEdyta Chlebowska, Grupa [a] Norwid, w: Irena Buchenfeld, Grupa Pięciu (1905-1908). Zapomniani buntownicy Młodej Polski, MNK, Kraków 2026, s. 163-174.. Jak pisał Wiesław Juszczak: „[…] im bardziej rozstrząsać będziemy ten problem, tym jaśniejsze się stanie, że hasto »Norwid« było tylko dość zewnętrznym hasłem, rodzajem tarczy obronnej, osłony przed opinią środowiska może, a w żadnym razie nie decydującym, nie inicjującym kierunku dążeń ugrupowania, źródłem koncepcji czy to artystycznych, czy ideowych. Wszyscy ci młodzi malarze zobaczyli Norwida najpierw oczyma współczesnych im teoretyków i krytyków sztuki, takich jak […] Jellenta czy Przybyszewski, czy sam Miriam, a potem dopiero oczyma własnymi.