Wystarczyło więc to, że tamci uznali go za zjawisko dorównujące czy przewyższające nawet wielkością Słowackiego, Mickiewicza, Krasińskiego, że zobaczyli w nim ogniwo łączące współczesność z romantyzmem, że pojęli go jako »symbolistę« i mistyka, prekursora najbardziej aktualnych tendencji artystycznych, że przy fascynującej wszystkich oryginalności był on poetą i malarzem – to wystarczyło i to sprawiło najpewniej, że młodzi obwołali go swym poprzednikiem i jego dziełem, zobaczonym przez epokę, w jakiej tworzyli, pragnęli torować drogę swym -– w istocie dość odmiennym – usiłowaniom i dążeniom”Wiesław Juszczak, Wojtkiewicz i nowa sztuka, Universitas, Kraków 1900, s. 103..
Przypisy
Bibliografia Irena Buchenfeld, Grupa Pięciu (1905-1908). Zapomniani buntownicy Młodej Polski, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2026. Leopold G. [Gottlieb], IX. Wystawa „Sztuki”, „Krytyka” 1905, t. 2, s. 470-472. Mieczysław Jakimowicz, https://culture.pl/pl/tworca/mieczyslaw-jakimowicz [dostęp: 2026.01.19] Jan Kazimierz Kapera, Mieczysław Jakimowicz 1881-1917. Szkic biograficzny, Nakładem autora, Nowy Jork 2005. [dostęp: 2010.06.23] [dostęp: 2010.06.23] Michał Strachowski, Przez czarne okulary, https://teologiapolityczna.pl/zeromski-jakimowicz-przez-czarne-okulary [dostęp: 2026.01.19.
Kategoria:Polskie grupy artystyczne