Zastępca prezydenta ministrów miał w założeniu zastępować szefa gabinetu we wszystkich czynnościach w razie niemożności pełnienia przez niego funkcji. Rada nigdy nie obsadziła tego stanowiska, ale sama funkcja była wykonywana przez jednego z ministrów.

Konstytucja marcowa II RP z 17 marca 1921 przewidywała, że Prezes Rady Ministrów w razie potrzeby powierza swoje zastępstwo jednemu z ministrów.

Urząd zastępcy Prezesa Rady Ministrów istniał również w Rządzie Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie od 30 września 1939M.P. z 1939 r. Nr 218, poz. 3.. Osobnym urzędem było stanowisko określane w ustawie jako WicepremierDz.U. z 1944 r. Nr 1, poz. 2.. Mianem tym określano delegata rządu na uchodźstwie, będącego jednocześnie przewodniczącym Krajowej Rady Ministrów – tymczasowego rządu działającego na terytorium okupowanej przez Niemcy Rzeczypospolitej w czasie II wojny światowej. Urząd ten był sprawowany tylko przez Jana Stanisława Jankowskiego.