Masakra na Chios, wymordowanie całości muzułmańskiej ludności Peloponezu, bez względu na narodowość, w tym przykład oblężenia i masakry Tripoli, Oblężenie i mord Messolongion; okoliczność planowego wymordowania całej greckiej ludności okręgu Nausa, z zasiedleniem go osadnikami z terenu obecnej Bułgarii; realizowany już plan wymordowania lub sprzedania w niewolę, poza Grecję, wszystkich chrześcijan Peloponezu i ziem przyległych, z zasiedleniem ich osadnikami z Egiptu (wszystkie te fakty – m.in. Thanos Veremis, Jannis Kostopoulos, w 5-tomowej serii „1821 – Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ-ΚΡΑΤΟΥΣ” – Narodziny narodu i państwa, Ateny, ). imperium utraciło pierwszą część ziem, obecnie stanowiących Grecję. Reformy usiłował kontynuować Mahmud II (m.in. zlikwidowanie korpusu janczarów), przygotowały one grunt dla tzw. tanzimatu, najpoważniejszej próby zahamowania upadku Turcji za pomocą reform. W wojnie krymskiej (1853–1856) z Rosją, zakończonej traktatem paryskim 1856, poparcie Turcji przez Wielką Brytanię, Francję i Sardynię zmuszało ją do kontynuowania reform.