7 stycznia 1725 roku w kościele pochowano burmistrza Torunia Jana Gotfryda Rösnera, skazanego na karę śmierci za umyślne zaniedbanie obowiązków, które doprowadziły do tumultu toruńskiego. Ostatnie pochówki we wnętrzu świątyni miały miejsce w 1787 roku.

W 1735 roku Mateusz Brandtner zbudował w kościele organy. Instrument był na wyposażeniu kościoła aż do jego rozbiórki.

Do 1740 roku księgi metrykalne prowadzono wyłącznie w języku polskim, zaś rachunki kościoła prowadzono po niemiecku. W 1797 roku zbór św. Jerzego objął swoim zwierzchnictwem niemieckojęzycznych mieszkańców przedmieść Torunia.

W 1808 roku w kościele ulokowano magazyn prochu. W czerwcu 1811 roku kościół został ostatecznie rozebrany. Parafia św. Jerzego musiała korzystać z innych świątyń. We wrześniu 1900 roku rozpoczęto przygotowania do budowy nowego kościoła. W latach 1904–1907 parafia doczekała się nowej świątyni przy ulicy Podgórnej na Mokrem, wybudowanej za sprawą pastora Reinholda Heuera. Nowy kościół był użytkowany przez protestantów do końca II wojny światowej.

W 2014 roku, podczas prac remontowych torowiska tramwajowego przy ul. Czerwona Droga, odkopano fragmenty fundamentów kościoła, które zostały udokumentowane przez służby archeologiczne.