Gwara jest współcześnie kultywowana jako ważny element kultury Księżaków w różnych środowiskach księstwa łowickiego, m.in. przez zespoły ludowe takie jak Zespół Śpiewaczy „Ksinzoki”. Mimo tego, od połowy ulega znacznym wpływom polszczyzny ogólnej i jest przez nią wypierana; Renata Marciniak-Firadza zwraca uwagę na zanik części gwarowych cech fonetycznych, a u wielu mieszkańców regionu całkowite zastąpienie wymowy gwarowej normą ogólnopolską. Wg badań Beaty Krokockiej, w 2010 tylko ok. 67,2% gwarowego słownictwa odnotowanego przez Halinę Świderską w funkcjonowało nadal w mowie wszystkich pokoleń.
Zasięg występowania Choć nazwa grupy etnograficznej Księżaków pochodzi od historycznego księstwa łowickiego, tradycyjnie utożsamianego z obszarem ich zamieszkania, ludność księżacka posługująca się gwarami łowickimi zamieszkuje również niektóre sąsiednie tereny dawnych dóbr szlacheckich, szczególnie te na zachód od księstwa. Wg Haliny Karaś, obszar występowania gwary księżackiej poza księstwem łowickim sięga okolic Brzezin na południu, Piątku na zachodzie oraz Sannik na północy, co pokrywa się z zasięgiem osadnictwa Księżackiego wg Anieli Chmielińskiej.