Równocześnie działał w polskim ruchu oporu. Wstąpił w szeregi Armii Krajowej, w której działał jako szyfrant w Komendzie Głównej. Szyfrowania uczył go matematyk Stefan Mazurkiewicz. W 1943 roku poślubił Danutę WicentowiczSwoją przyszłą żonę poznał w maju 1937 roku w teatrze szkolnym Reduty, na swojej pierwszej próbie. Zob. . W 1944 roku wziął udział w powstaniu warszawskim w stopniu podporucznika. Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej i został wywieziony do oflagu w Lubece, gdzie zastał go koniec wojnyW niewoli poznał m.in. Jerzego Krzywickiego, Witolda Kulę, Aleksandra Gieysztora i Witolda Wirpszę. Zob. .

Od młodych lat był pacyfistą. Miał stwierdzić, że nie umiałby użyć broni nawet w obronie własnej, a jednak „kilka łapanek moralnie czy nerwowo zmusiło mnie do wstąpienia do AK”, również dlatego w czasie wojny zajął się pracą w szyfrach. Decyzję o wybuchu powstania uważał za „niemądrą”.

Studia w Belgii i USA. Roczny powrót do Polski Po wyzwoleniu zapisał się na studia filozoficzne na Université Libre w Brukseli, gdzie wraz z żoną kształcił się pod kierunkiem m.in. Chaïma Perelmana i Eugène’a Dupréela. W 1946 roku uzyskał tam magisterium (licence en philosophie).