Użyto ich bojowo na terenie Afryki w latach 1941-1942.
Ba.65/K.14 Mecozzi nie był zadowolony z osiągniętych efektów. Assalto powinien być samolotem jednoosobowym, zdolnym do przenoszenia niewielkiego ładunku bomb, ale z silnym uzbrojeniem strzeleckim i silnikiem o dużej mocy, pozwalającym na nawiązanie równorzędnej walki z myśliwcami. Innego zdania było Ministerstwo Wojny, które chciało samolotu dwuosobowego, mogącego poza zadaniami szturmowymi wypełniać rolę samolotu obserwacyjnego. Wersją rozwojową Ba.64 był dwumiejscowy Ba.65. Prototyp z numerami MM. 325 wykonał pierwszy lot we wrześniu 1935 roku a 27 października tego samego roku maszynę przekazano wojsku do dalszych prób. Jak na tamte czasy był to nowoczesny, całkowicie metalowy dolnopłat, napędzany czternastocylindrowym silnikiem gwiazdowym Isotta Fraschini K.14 o mocy maksymalnej 646 kW (878 KM) (był to licencyjny silnik francuski Gnome-Rhone K-14). Miało to pozwolić na zwiększenie osiągów przy wzroście masy. Uzbrojenie ofensywne samolotu składało się z dwóch karabinów maszynowych 12,7 mm i dwóch 7,7 mm w płacie oraz 400 kg bomb w kadłubie. Uzbrojenie obronne stanowił karabin maszynowy 7,7 mm. Podwozie było chowane mechanicznie w gondole pod płatem. Samolot ten był szybszy od standardowego włoskiego myśliwca CR.32, mógł też wykonywać pełną akrobację.