Uczta Uczta odbywała się w domu wpływowego Rzymianina Lucjusa Aureliusza Cotty. Pojawienie się Tais w towarzystwie zaniedbanego pustelnika, jak mniemano jej nowego, niezwykłego kochanka, wywołało zaciekawienie i ironiczne komentarze. Pafnucy zachowywał milczenie, nie dając się wciągnąć w dyskusje o religii i filozofii. Pozostali biesiadnicy ochoczo ją jednak podjęli. Ożywienie wniosło zwłaszcza pojawienie się szczerze znienawidzonego przez Pafnucego arianina Markusa. (Ta część powieści przyjmuje formę zbliżoną do dialogów platońskich, sam tytuł rozdziału można zresztą potraktować jako nawiązanie do wielkiego dzieła twórcy Akademii). Uczta, w miarę wypijanego wina, zaczęła przeradzać się w seksualną orgię, której nie przerwała nawet samobójcza śmierć Eukritosa. Pafnucy wyprowadził wówczas Tais z tej „uczty szatanów”. Wydarzenia uczty ostatecznie wpłynęły na decyzję Tais. Uległa ona namowom mnicha i zdecydowała się spędzić resztę życia w klasztorze. Aby odciąć Taidę od przeszłości, Pafnucy nakazał jej spalić wszystkie drogocenne przedmioty, jakie zgromadziła w domu. Płonący stos przyciągnął wielu widzów, wśród nich okolicznych kupców, którzy zbili majątki realizując zamówienia dla kurtyzany. Decyzja Tais oznaczała dla nich ruinę, skierowali więc swój gniew przeciwko Pafnucemu.