w przypadku znaków działań takich jak znak sumy lub iloczynu zbiorów.
Ze względu na ekstensjonalność spójników za ich argumenty podstawiać można dowolne inne wyrażenia o tej samej denotacji bez zmiany wartości logicznej całości tworzonej przez spójnik i jego argumenty.
Ekstensjonalność jest własnością wszystkich spójników KRZ, ale nie wszystkich spójników języka naturalnego ani spójników wszystkich systemów dedukcyjnych. W języku naturalnym istnieje wiele spójników nieekstensjonalnych (inaczej: spójników intensjonalnych) – spośród funktorów jednoargumentowych np. „jest konieczne, że...”, „wiadomo, że...”, spośród dwuargumentowych np. „ponieważ...”.
Spójniki klasycznego rachunku zdań W klasycznym rachunku zdań (KRZ) nie występują predykaty, a jedynie spójniki jedno- lub dwuargumentowe. Należą one do stałych logicznych, nazwanych tak dla odróżnienia ich od reprezentujących argumenty zdaniowe zmiennych, oznaczanych p, q, r, s itd. Za zmienne zdaniowe można w KRZ podstawiać wyłącznie zdania w sensie logicznym, tj. takie zdania, które są prawdziwe lub fałszywe.