W stronę Doliny Kieżmarskiej opadają z Kieżmarskiej Kopy trzy ściany. Ściana północno-zachodnia schodzi w stronę Kieżmarskiej Drabiny i Złotego Kotła, oddzielających masywy Kieżmarskiej Kopy i właściwego Małego Kieżmarskiego Szczytu, natomiast ściana północno-wschodnia wznosi się ponad górnym fragmentem żlebu pod Złotymi Wrótkami. Zdecydowanie najwyższa jest ściana północna, osiągająca niemal 600 m wysokości i opadająca w kierunku Czarnego Stawu Kieżmarskiego. W szerokim ujęciu może ona być traktowana jako część ogromnej północnej ściany Małego Kieżmarskiego Szczytu, zazwyczaj jest jednak omawiana oddzielnie. W dolnej części granicę między ścianami stanowi Złoty Komin, którym spływa Złota Woda. Od lewej strony ściana jest ograniczona żlebem opadającym ze Złotych Wrótek.
Przez północną ścianę Kieżmarskiej Kopy biegną pozioma Złota Ławka oraz nieco niżej ukośny żleb nazywany Złotą Drabiną, stanowiący dolne przedłużenie Niemieckiej Drabiny w ścianie Małego Kieżmarskiego Szczytu. Ponad górną odnogą Złotej Ławki (Wyżnią Złotą Ławką) można wyróżnić długą półkę – Srebrną Ławkę. W dolnym piętrze prawej części ściany biegnie natomiast górny odcinek Mokrej Drabiny, zaczynającej się jeszcze po drugiej stronie Złotego Komina.