Natura tego konfliktu do dziś pozostaje niejasna i otwarta na różne spekulacje. Kenkō informuje, że w wyniku tego konfliktu Jakuen został pośmiertnie patriarchą trzeciej generacji. Nieco więcej informacji podaje uczeń Kenkō – Kenzei. W swojej historii Eihei-ji wyjaśnia, że „sandai sōron” wydarzyła się już po śmierci Giena, w latach 1312–1314, gdy rozgorzał spór pomiędzy frakcjami uczniów Giena i uczniów Gikaia, z których każda frakcja twierdziła, że to ich mistrz był właściwym trzecim opatem klasztoru. Uczniowie Giena uważali, że skoro Gikai opuścił Eihei-ji, to tym samym utracił tytuł „trzeciego pokolenia” na korzyść Giena. Każda ze stron apelowała do siogunatu w celu uzyskania oficjalnego rozstrzygnięcia, jednak z powodu niemożności potwierdzenia żądań żadnej ze stron, zapadła pojednawcza decyzja, że zarówno Gien, jak i Gikai powinni być zredukowani do statusu byłych opatów (jap. zenjū). „Były opat” w tym kontekście jest honorowym tytułem kogoś, kto nigdy nie piastował stanowiska prawdziwego opata. Czyli Gikai nie powinien być uważany za trzeciego, a Gien za czwartego opata. To spowodowało, że Jakuen, chociaż nigdy nie był opatem Eihei-ji, został uznany trzecim opatem klasztoruWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. s. 70, 71..