Używa się go, gdy dana osoba lub rzecz pojawia się w tekście, rozmowie itp. po raz pierwszy – pozostaje ona dla rozmówcy bliżej nieokreślona. Jeśli zostanie wymieniona po raz kolejny, otrzymuje przedimek the: Once we had a dog and a cat. But the dog was always eating the cat's dinner. In the end, we gave the dog to a friend. → Kiedyś mieliśmy psa i kota. Ale pies zawsze wyjadał jedzenie kota. Koniec końców oddaliśmy psa przyjacielowi. Przedimków nieokreślonych używa się zamiennie ze słowem one → jeden, zwłaszcza dla kontrastu z innym liczebnikiem: Give me a glass of milk and two cups of tea, please. → Proszę szklankę mleka i dwie filiżanki herbaty.
the – przedimek określony Przedimek określony the jest najpopularniejszym słowem angielskim. Kontrastuje z przedimkiem nieokreślonym a i z przedimkiem zerowym. The ma zawsze tę samą formę. Przedimek określony stosuje się do opisu określonego przedmiotu, osoby bądź stanu. Zarówno mówiący, jak i jego rozmówca wiedzą, o czym dokładnie jest mowa: We left the car in the garage → Zostawiliśmy auto w garażu – mówiący wie, jakie to auto, i zna (przynajmniej ze słyszenia) dom, w garażu którego samochód zaparkowano. Have you visited the castle? → Czy zwiedziłeś zamek?