Przez ten czas borykał się z przegrzewaniem 2 z 3 kół zamachowych, służących do kontrolowania pozycji statku; starzejącymi się akumulatorami – z tego powodu wyłączono nadajnik do bezpośredniego odbioru danych i skrócono czas pracy wysokościomierza podczas każdego okrążenia Ziemi. Znacznie ograniczono też czas pracy radiometru pary wodnej.
Zakończenie misji Ostatnie dane z satelity odebrano 17 września 2008. Marynarka Wojenna oficjalnie zakończyła misję GFO 22 października 2008. Zakończenie misji zostało wymuszone wzrastającą ekspozycją słoneczną powodującą nagrzewanie się statku do poziomu uniemożliwiającą normalną pracę.
Budowa i działanie Konstrukcja statku była oparta na platformie BCP 600 firmy Ball Aerospace. Szkielet wykonano z przewodzących kompozytów grafitowych. Stabilizowany trójosiowo.
Energii elektrycznej dostarczał pojedynczy panel ogniw słonecznych, ruchomy w jednej osi, o powierzchni 2,4m2, wytwarzający średnio 319 W energii. Ładował on akumulatory niklowo-wodorkowe o pojemności 20 Ah.
Pozycja statku na orbicie zmieniana była pomocą odrzutowych silniczków na hydrazynę i kół reakcyjnych (zamachowych). Pozycja satelity względem Ziemi ustalana była za pomocą detektorów horyzontu i Słońca.