Postanowiono, że część emigrantów będzie w czerwonych brytyjskich mundurach, co miało zmienić nieprzychylne nastawienie mieszkańców Bretonii do żołnierzy brytyjskich. Było to mało przemyślane, gdyż ubranie uczestników wyprawy w znienawidzone w Bretanii mundury angielskie mogło wzbudzić nieufność miejscowej ludności i powstańczych oddziałów.
Pomimo faktu, że Joseph de Puisaye działał w jego imieniu, hrabia d'Artois nie znał daty ekspedycji. A właśnie Rojaliści z zachodniej części Francji teoretycznie podlegali hrabiemu d'Artois.
Wyprawa Przeprawa przez morze
23 czerwca dwie eskadry złożone z 9 okrętów wojennych (w tym 3 liniowce i 2 fregaty) i 60 transportowców (wiozących dwie dywizje Rojalistów liczące 3 500 żołnierzy, a obok tego karabiny, mundury, obuwie, żywność i inne zaopatrzenie dla armii liczącej 40 000 żołnierzy) wypłynęły pod wodzą admirałów Alexandra Hooda i Johna Warrena.
Na wieść o pojawieniu się brytyjskich okrętów eskadra francuska de Joyeuse'a opuściła Brest i 23 czerwca 1795 zaatakowała eskadrę Warrena w pobliżu wysepek , jednak zmuszona została do pospiesznego odwrotu w kierunku Groix, tracąc w bitwie trzy okręty liniowe. W starciu tym stracił oko Charles Alexandre Léon Durand de Linois.