jasno i zwięźle opisywała nastawienie i mechanizmy związane z praktyką medytacji równocześnie z solidnym umiejscowieniem w metafizycznych i soteriologicznych aspektach huayan. Jedną z jego głównych prac było dzieło Wielki komentarz do „Sutry doskonałego oświecenia” (chiń. Yuanjue jing dashu).
Prace Zongmiego wywarły wielki wpływ na mnichów koreańskich i stąd zapewne wzięła się olbrzymia popularność Sutry doskonałego oświecenia w Korei.
Natomiast w Chinach komentarze Zongmiego do tej sutry, same stały się popularnym przedmiotem komentarzy aż poprzez okres dynastii Qing. Wśród najsłynniejszych takich komentarzy znajdują się prace cesarza Xiaozonga (1127–1194) i mnicha z okresu Ming – Deqinga (1546–1623).
W Korei sutra ta stała się jeszcze popularniejsza niż w Chinach, gdyż była używana przez mistrzów sŏn. Jednak – mimo że została napisana przez członków pokolenia Wŏnhyo (617–686) – stała się popularna dopiero po prawie 400 latach od czasu jej powstania. Otóż chan dotarł do Korei dopiero w VIII i IX w. i prezentował niezwykle mocne nastawienie przeciwko wszelkim sutrom i innym pisanym tekstom, co widać z działalności takich mistrzów sŏn jak Toŭi (zm. 825) i Muyŏm (801–888).