W starożytnych źródłach greckich rzeka występowała pod nazwą Lykos.
Geografia i hydrologia Źródła Wielkiego Zabu znajdują się w obszarze wysokogórskim, gdzie zimą występują znaczne opady śniegu. Topnienie śniegu, w połączeniu z opadami wiosennymi, stanowi podstawę zasilania rzeki. W rezultacie dla Wielkiego Zabu charakterystyczny jest silnie sezonowy reżim przepływu.
Zlewnia rzeki obejmuje część obszarów górskich i podgórskich Zagrosu. W jej górnej części klimat jest chłodniejszy i wilgotniejszy, natomiast niżej położone obszary mają klimat cieplejszy i bardziej suchy. Ten kontrast wpływa zarówno na warunki odpływu, jak i na sposób użytkowania doliny rzecznej.
Według danych FAO zlewnia Wielkiego Zabu należy do ważnych obszarów zasobów wodnych północnego Iraku, a sama rzeka ma istotne znaczenie dla nawadniania oraz szerzej rozumianej gospodarki wodnej dorzecza Tygrysu.
Zmienność przepływu Największe przepływy notowane są zwykle wiosną, kiedy na zasilanie rzeki nakładają się opady i intensywne topnienie śniegu w górach południowo-wschodniej Turcji.