W pomieszczeniach o objętości powyżej 1000 m³ i częstotliwości dźwięku powyżej 1000 Hz istotne znaczenie zaczyna odgrywać tłumienie dźwięku przez wolną przestrzeń. Zostało ono uwzględnione przez wprowadzenie współczynnika zależnego od wilgotności względnej i temperatury powietrza:
Joyce wykazał, że wzór Sabine’a daje wiarygodne wyniki w przypadku dużych pomieszczeń o małej i równomiernie rozłożonej chłonności akustycznej ( < 0,2).
Wzór Eyringa Stosowany dla silnie wytłumionych pomieszczeń o małym czasie pogłosu:
gdzie: – całkowita powierzchnia wnętrza, – średni współczynnik pochłaniania powierzchni wnętrza.
Zmodyfikowany wzór Eyringa stosowany w przypadku wnętrz o nietypowej wilgotności względnej i objętości większej od 1000 m³:
gdzie: – współczynnik zależny od wilgotności względnej i temperatury powietrza w pomieszczeniu oraz od częstotliwości.
Wzór Millington-Sette’a Stosowany dla wnętrz o nierównomiernym rozkładzie współczynnika chłonności akustycznej: