Nēberu w babilońskich tekstach mitologicznych i astrologicznych W babilońskich tekstach mitologicznych i astrologicznych słowo nēberu używane jest jako określenie poświęconego bogu Mardukowi ciała niebieskiego, często zwanego też „gwiazdą Marduka” (akad. kakkab Marduk). Użyte w tym znaczeniu słowo nēberu niemal zawsze występuje w tekstach poprzedzone bądź determinatywem dingir, stawianym przed imionami istot boskich (dnēberu), bądź też determinatywem mul, stawianym przed nazwami gwiazd i planet (mulněberu). Dwoistość ta wynika stąd, iż w wierzeniach Mezopotamczyków gwiazdy i planety często traktowano jako bóstwa.
Analiza tekstów pozwoliła uczonym zidentyfikować nēberu z dwoma różnymi ciałami niebieskimi: gwiazdą (Gwiazda Polarna) i planetą (Jowisz).
Nēberu jako gwiazda (Gwiazda Polarna) W babilońskim eposie Enuma elisz ciało niebieskie o nazwie dnēberu wymienione jest dwukrotnie. W zgodnej opinii uczonych ciałem tym jest Gwiazda Polarna, znana też jako Gwiazda Biegunowa. Tak właśnie tłumaczy to słowo Krystyna Łyczkowska, autorka pełnego przekładu eposu Enuma Elisz na język polski. Fragmenty, w których wymienione zostało dnēberu, brzmią w jej tłumaczeniu następująco: