tu w 1949 cykl pt. Życiorysy miast), „Tygodniku Powszechnym” (1947–1948), „Zwierciadle” (1947–1949), „Słowie Polskim” (1948–1949, 1956–1957), „Sprawach i Ludziach” (1952, 1954–1957), „Życiu Literackim” (od 1952; w 1954–1955 cykl korespondencji pt. List z Wrocławia), „Tygodniku Demokratycznym” (1955–1957) i „Nowych Sygnałach” (1956–1957; tu m.in. w 1957 cykl pt. Moja literacka Warszawa)Joanna Zawadzka, Marlena Sęczek, Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI w. - Tadeusz Zelenay [dostęp 2026-01-09]..
Pisał również teksty piosenek i współpracował z wrocławską Rozgłośnią Polskiego Radia. Równocześnie pracował w Wojewódzkim Wydziale Kultury i Sztuki jako kierownik referatu muzealnictwa. W 1950 rozpoczął pracę także jako kierownik literacki we wrocławskim Teatrze Młodego Widza, a od 1957 w Teatrze Rozmaitości we Wrocławiu. W 1951 uzyskał tytuł magistra.
Jako poeta wrocławski najwięcej uwagi poświęcił właśnie temu miastu, pisząc m.in. Słowacki we Wrocławiu i Pochwała Wrocławia. Tłumaczył również poetów i dramaturgów m.in. przełożył sztukę S. Michałkowa Ja chcę do domu, którą wystawił Teatr Młodego Widza. Kolejnym jego dokonaniem była adaptacja sceniczna opowiadania Gogola Jak Iwan Iwanowicz pokłócił się z Iwanem Nikiforyczem. Sam też zagrał rolę w filmie Ludzie z pociągu Kazimierza Kutza.