Do 1914 roku kościół należał do parafii św. Jakuba, potem pełnił funkcję świątyni rektoralnej (jednej z trzech) parafii św. Dominika"Nysa. Skarby sztuki i osobliwości" 1999 Marek Sikorski, wyd. Silesiapress str.103.
Od 1918 roku w dawnym domu dyrektora zamieszkują pomagające w prowadzeniu domu siostry elżbietanki, zaproszone tu przez kardynała Adolfa Bertrama (w latach 1945-1979 zastępowały je franciszkanki Rodziny Maryi).
Na początku 1948 roku czyli już po wysiedleniu Niemców i przesiedleniu Polaków w domu przebywało tylko kilku księży, a w budynku obok mieszkały jedynie trzy siostry. Kilka zakonnic w 1945 roku zastrzelili czerwonoarmiści po zdobyciu Nysy (niektóre z tych sióstr zostały wówczas przez nich zamordowane w klasztorze przy ul. Słowiańskiej, inne – obok kościoła, a jedna zginęła w zakrystii).
Dom rozbudowano w 1948 roku i utworzono w nim Niższe Seminarium Duchowne opolskiej administracji apostolskiej. Zamieszkało tu 50-70 chłopców, którzy uczyli się w gimnazjum Carolinum, wśród nich Alfons Nossol, przyszły biskup opolski. W tym samym roku w wyniku reformy rolnej zostały odebrane Kościołowi i upaństwowione trzy wspomniane wcześniej gospodarstwa rolne w Nadziejowie, Kijowie i Łączkach.