Poeta próbował zainteresować swoją tragedią wydawców w 1874 i ponownie w 1879. W 1879 też dokonał zapewne ostatnich poprawek tekstu, pod wpływem wrażeń z podróży do Egiptu jego ucznia Mieczysława Geniusza i wydania w Pizie tragedii o Kleopatrze Elżbiety Bośniackiej-Tuszowskiej. Wtedy też opatrzył całość skróconym tytułem Kleopatra. Tragedia ukazała się drukiem w VIII tomie Chimery w 1904.
Osoby Kleopatra – królowa Egiptu Cezar – konsul rzymski Eukast – podczaszy Rycerz – urodzony w Rzymie Kondor – łowczy Szechera – wróżbitka Kleopatry Szakal – sługa stołowy Her – sługa stołowy Faleg-Mun – syn nurka Ganimedion – zakochany młodzieniec Fortunius – oficer rzymski Kalligion – oficer rzymski Achilles – poseł króla egipskiego Ptolemeusza XIII Liktor – funkcjonariusz rzymski Aelius Cinna – poseł rzymski Karpon Harfiarz Lirnik Kornelia – wdowa po Pompejuszu Psymach – filozof, uczony i architekt Olimp – medyk Eroe – zaufana Kleopatry Naczelnik straży Pojmany – uczeń Psymacha Setnik Delius – zaufany Marka Antoniusza Pracownik Marek Antoniusz Dolabella – poseł Oktawiana Plankus – poseł Oktawiana I i II Chłopiec I i II Centurion I i II Kapłan Sztuka rozgrywa się w Egipcie. I akt – 1 października 48 roku. II akt – w I połowie 47 (scena I w styczniu, pozostałe w czerwcu).