Ponownie Hrabia pojawił się w Wersalu w sierpniu 1758. Wywołało to wielkie poruszenie, gdyż był on powszechnie uznawany za zmarłego. Nabył kwatery w Zamku Chambord, do którego sprowadzał liczne kochanki oraz kobiety lekkich obyczajów. Hrabia Saint-Germain zasłynął ze swoich olbrzymich bogactw, często pokazywał się obwieszony drogocennymi kamieniami, pierścieniami i naszyjnikami. Rozdawał też liczne prezenty, tkaniny barwione nowymi technikami, a nawet diamenty. Mimo to mówiono, że nie mają dla niego większej wartości. W tym okresie pojawiła się też plotka o długowieczności tajemniczego szlachcica. Saint Germain był bliskim znajomym i doradcą Ludwika XV Burbona i jego metresy Madame de Pompadour. W tamtym okresie nadworny błazen i mim, Antoine Gower, zaczął parodiować salonowe maniery hrabiego, żartując, że ten mógł być doradcą nawet samego Jezusa. Opuścił Paryż w 1760, po tym, jak Étienne-François de Choiseul próbował go aresztować za liczne nieobyczajne zachowania jakich dopuszczać się miał na dworze, w tym w otoczeniu samego króla (m.in. chodzenie z gołymi genitaliami na wierzchu, opowiadanie żartów o nieprzyzwoitym charakterze).