Zazwyczaj przepisy mówiły o maksymalnym (a nie minimalnym) ciężarze samochodu, co miało na celu ograniczenie wielkości silnika (normą były silniki o pojemności 10 – 15 litrów, posiadające nie więcej niż 4 cylindry i osiągające nie więcej niż 50 KM). W każdym samochodzie znajdował się nie tylko kierowca, ale i mechanik. Kluczowym czynnikiem dla zwycięstwa Renault w 1906 roku były zdejmowalne obręcze kół, co pozwoliło na zmianę opon bez podnoszenia kół. Biorąc pod uwagę stan dróg, takie naprawy były częste.
Rozwój wyścigów Przeważnie wyścigi odbywały się po długich obwodach zamkniętych dróg publicznych, a nie po specjalnie przeznaczonych do tego celu torach. Tak było z wyścigami Le Mans (105 km), Targa Florio (150 km), Kaiserpreis (121 km) czy Dieppe (77 km). Do wyjątków należały takie tory jak Brooklands w Wielkiej Brytanii, Indianapolis Motor Speedway w Stanach Zjednoczonych czy Autodromo Nazionale di Monza we Włoszech.