W 1908 roku Stany Zjednoczone były pierwszym państwem spoza Europy, który zorganizował wyścig nazwany Grand Prix. Wyścig ten odbył się w okolicach Savannah. Pierwsze Grand Épreuve poza terenem Francji to Grand Prix Włoch w 1921 roku. Do Włoch szybko dołączyły inne państwa – Belgia, Hiszpania czy Wielka Brytania. Jednak nadal nie były to mistrzostwa, ale zbiór luźno powiązanych ze sobą wyścigów z różnymi przepisami (ujednolicenie zasad pojawiło się tuż przed I wojną światową i dotyczyło głównie pojemności silnika i masy, ale nie zostało powszechnie przyjęte).
W 1924 roku wiele krajowych związków motorowych zebrało się, by utworzyć Association Internationale des Automobile Clubs Reconnus (AIACR), a jedna z organizacji AIACR, Commission Sportive Internationale (CSI) była powołana do tworzenia przepisów wyścigów Grand Prix i innych sportów motorowych. Ujednolicono więc pojemność silnika i masę pojazdu. Przepisy te zostały porzucone w 1928, co zapoczątkowało okres zwany Formułą Libre, ograniczając się jedynie do przepisów dotyczących masy samochodów. Liczba wyścigów Grand Prix zwiększała się: od pięciu w 1927 roku, poprzez 9 w roku 1929, aż do 18 w sezonie 1934.
Lata przedwojenne