W kwietniu 2008 roku Hraznowa opuściła stanowisko zastępczyni przewodniczącego ZPO z powodu różnic w poglądach na bieżącą politykę z kierownictwem partii. Po tym zdarzeniu na pewien czas w całości poświęciła się obronie praw człowieka, argumentując to stagnacją w białoruskiej polityce i chęcią znalezienia nowej formuły, aby w tej polityce pozostać (według innego źródła Hraznowa piastowała funkcję zastępczyni przewodniczącego ZPO od 2001 roku przez niecałe pięć lat). Pozostała jednak członkinią ZPO. W lipcu 2018 roku kandydowała na przewodniczącą partii, jednak przegrała otrzymując 4 głosy delegatów spośród oddanych 93.
Ludmiła Hraznowa kilkukrotnie bezskutecznie kandydowała w różnych białoruskich wyborach. W wyborach parlamentarnych w 2004 roku startowała z ramienia ZPO do Izby Reprezentantów III kadencji z partyzanskiego okręgu wyborczego nr 110 miasta Mińska, według oficjalnych wyników nie uzyskując mandatu. Usiłowała kandydować w wyborach lokalnych w 2007 roku do Mińskiej Rady Deputowanych z pierszamajskiego okręgu wyborczego nr 53 miasta Mińska. Nie została jednak zarejestrowana jako kandydatka, ponieważ zbyt wiele podpisów poparcia pochodziło od mieszkańców innych okręgów. Bezskutecznie kandydowała także w wyborach parlamentarnych w 2008 roku.