Budynek został wyposażony na strychu w podwójną ścianę, za którą znajdowała się kryjówka nawet dla kilkorga osób.

W styczniu 1940 roku Florian Budniak wstąpił do ZWZ, później Armii Krajowej przyjmując pseudonim „Borsuk”, który zmienił w oddziale partyzanckim na „Andrzej”. Pełnił funkcję kwatermistrza obszaru o kryptonimie „Żytomierz”– Obwód Radomsko.

Do jego zadań jako kwatermistrza należały wówczas następujące czynności:

budowa schronów na broń i sprzęt wojskowy, przygotowanie materiałów i urządzeń potrzebnych dla dywersji, sabotażu oraz łączności, Przygotowywanie kryjówek dla ukrywających się oraz potrzebnych im dokumentów, Zaopatrzenie w żywność i opał ukrywających się i innych „podopiecznych”. Na początku 1942 roku inż. Florian Budniak zorganizował produkcję czerepów do granatów zaczepnych, kolców do przebijania opon samochodowych i butelek zapalających.

Jako oficer rezerwy i wykładowca na kursach PWL, między innymi w zakresie łączności, zorganizował dla żołnierzy AK kurs radiotelegrafistów. Por. „Andrzejowi” powierzono też nasłuch radiowy, zapowiadający przylot samolotów.

W połowie roku 1943 objął dowództwo stuosobowego oddziału partyzanckiego. Konstruktorem bunkrów leśnych dla tego oddziału był również inż. Florian Budniak.