Paweł Klecki, również jako Paul Kletzki (ur. 21 marca 1900 w Łodzi, zm. 5 marca 1973 w Liverpoolu) – polsko-szwajcarski dyrygent i kompozytor żydowskiego pochodzenia.
Życiorys
Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 9 latMarian Fuks Muzyka ocalona. Warszawa 1989, s. 204–207.. Jego pierwszą nauczycielką była Róża Schindler-Süss. W wieku 15 lat występował na otwarciu Łódzkiej Orkiestry Symfonicznej. W czasie I wojny światowej walczył na froncie. W latach 1915–1919 grał w Łódzkiej Orkiestrze Symfonicznej, jednocześnie studiując kompozycję u Juliusza Wertheima i dyrygenturę u Emila Młynarskiego. Ponadto od 1918 do 1921 roku studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Wziął udział w wojnie polsko-radzieckiej w latach 1920–1921.
Studia muzyczne kontynuował od 1921 roku w Berlinie, gdzie kontynuował naukę u Juliusza Wertheima oraz Friedricha Ernsta Kocha (teoria muzyki) w Hochschule für Musik. W 1923 roku miał miejsce jego debiut jako dyrygenta, a od 1925 dyrygował Berlińską Orkiestrą Filharmoniczną i innymi orkiestrami niemieckimi. W 1933 roku wyemigrował z Niemiec i wyjechał do Włoch, gdzie uczył kompozycji i orkiestracji w Scuola Superiore di Musica w Mediolanie. W latach 1937–1938 był dyrygentem orkiestry Filharmonii w Charkowie. W roku 1939 zamieszkał w Szwajcarii, której obywatelstwo przyjął w 1947 roku.