Według szacunków, w trakcie jego funkcjonowania przez teren obozu przeszło ok. 30 tysięcy kobiet. Szacunki te nie są dokładne, a różne źródła podają często bardzo rozbieżne liczby. Według profesora Ałłanijazowa było to ok. 4600 więźniarek [przypis]. Według danych podawanych przez Muzeum Pamięci Ofiar Represji Politycznych i Totalitaryzmu było to 18 tysięcy kobiet. Strona internetowa poświęcona historii Kazachstanu podaje liczbę 60 tysięcy więźniarek. Na terenie obozu mieszkały także dzieci więźniarek i kobiety w ciąży. Na terenie AŁŻIRu urodziło się 1507 dzieci. Kobiety miały prawo do opiekowania się dzieckiem przez pierwsze 4 miesiące jego życia, następnie trafiało ono do łagrowego żłobka, a do czwartego roku życia - do domu dziecka poza terenem łagru.
Po śmierci Stalina w 1953 roku rozpoczęto stopniową likwidację GUŁAGu. Po zamknięciu AŁŻIRu w 1957 roku, na miejscu byłego obozu powstał Sowchoz Akmolinskij, zajmujący się głównie hodowlą bydła i rolnictwem.