Były to między innymi Kazaszki, Rosjanki, Ukrainki, Gruzinki i Ormianki.

Otwarcie obozu nastąpiło na początku 1938 roku. Warunki życia w obozie były bardzo ciężkie. ALŻIR znajdował się na stepach Kazachstanu, gdzie zimą temperatury spadały nawet do –40°C, a latem panowały silne upały. Kobiety mieszkały w prymitywnych barakach zbudowanych z gliny i trzciny. Brakowało opału, żywności, lekarstw i ciepłej odzieży. Niedostateczne racje żywnościowe prowadziły do głodu i wyczerpania organizmu. Więźniarki były zmuszane do ciężkiej pracy fizycznej. Pracowały przy budowie infrastruktury obozowej, pracach rolnych, hodowli zwierząt oraz produkcji przemysłowej. Dzień pracy trwał wiele godzin, niezależnie od warunków pogodowych. Za niewykonanie norm przewidywano kary, między innymi ograniczenie racji żywnościowych.