Kiedy Rick Davis sprzedał swój sklep muzyczny i wykupił stare studio nagraniowe, Jonathan dokonał w nim po kryjomu pierwszych, amatorskich nagrań. Musiał to robić nocą, kiedy studio było nieużywane. Nagrane przez siebie utwory rozdawał później w szkole. Powstały one pod silnym wpływem zespołu Duran Duran. Jego zamiłowanie do tej grupy przekroczyło normalne granice – Jonathan chciał być taki jak Duran Duran. Podkradał swojej siostrze kosmetyki i malował sobie paznokcie w jaskrawych kolorach oraz podkreślał oczy kredką. To nietypowe w Bakersfield zachowanie wzbudziło nie lada sensację, a dokładniej rzecz biorąc – dezaprobatę rówieśników. Powszechny brak akceptacji popychał go coraz bardziej w tym kierunku – nawet do tego stopnia, że został zabrany do poradni dla gejów. Idąc szkolnym korytarzem zewsząd dobiegały go wyzwiska – "ciota", "cipa", "pedzio", co bardzo dołowało Jonathana. Ból udawało się trochę załagodzić dzięki rozpoczętym lekcjom gry na dudach w szkolnej orkiestrze. Wkrótce gra stała się jego ulubioną rozrywką i wstąpił do Szkolnej Orkiestry Dudziarskiej Highland High.