Bellamy wśród inspirujących go gitarzystów wymienia między innymi Jimiego Hendriksa oraz Toma Morello (Audioslave, Rage Against the Machine), wpływy te są też zauważalne w riffach na Origin of Symmetry i użyciu przez Bellamy’ego efektu typu pitch w jego solówkach gitarowych . Album zawiera także cover utworu autorstwa Anthony’ego Newleya i – „Feeling Good”.
Ogólny ekscentryzm wyczuwalny w wizerunku Muse wywołał porównania ich do Queen, jednak dotyczyły one przede wszystkim zachowania na scenie i charyzmatycznego stylu Bellamy’ego przywodzącego na myśl Briana Maya. Podobieństwa do Radiohead były wciąż zauważalne – Dean Carlson z Allmusic skomentował album następującymi słowami: „Jeśli chcecie brzmieć jak Radiohead nawet gdy Thom Yorke nie chce brzmieć jak Radiohead, moglibyście wynieść to do wybitnie absurdalnego, wręcz pompatycznego poziomu”.
Album mógł przynieść Muse rozgłos na amerykańskiej scenie muzycznej, jednak przedstawiciele wytwórni Maverick mieli obawy co do głosu Bellamy’ego (miał on nie być typowo „radiowy”). Zasugerowano więc grupie zmianę stylu niektórych piosenek przed wydaniem płyty w Ameryce.