Cechą wspólną z poprzednią generacją Waspa było jedynie samonośne nadwozie, a także obszerne wnętrze – samochody Hudson i Nash miały najszersze wnętrza z przodu i najwyższe kabiny spośród wszystkich samochodów produkcji amerykańskiej w tym roku.
Napęd stanowił dolnozaworowy rzędowy silnik sześciocylindrowy (R6) o pojemności 3,3 l (202 cale³) i mocy 115 KM (stopień sprężania 7,5:1), a za dopłatą o mocy 130 KM, z pakietem gaźników Twin-H (stopień sprężania 8:1). Silnik ten w poprzednim roku w słabszej wersji był używany w kompaktowym modelu Hudson Jet. Stosowano trzybiegową manualną skrzynię biegów, opcjonalnie z nadbiegiem lub skrzynię automatyczną Hydra-Matic. Opony miały rozmiar 6,7 × 15. W wyposażeniu dodatkowym, oprócz wspomagania układu kierowniczego i hamulców, pojawiły się elektrycznie podnoszone szyby, siedzenia rozkładane do równego miejsca do spania oraz klimatyzacja (395 dolarów).