Następne lata spędził dowodząc jachtami rodziny królewskiej, ciesząc się przyjaźnią księcia Walii, późniejszego króla Edwarda VII i jego żony Aleksandry. Stanowisko to przyniosło mu kolejny awans, na stopień kontradmirała (Rear-Admiral) w 1904 roku. Od 1905 roku obejmował różne stanowiska dowódcze w Atlantic Fleet i Home Fleet. Taki tryb kariery, oparty na koneksjach, stał się przedmiotem krytyki między innymi ze strony ówczesnego Pierwszego Lorda Morskiego, Johna Fishera, co spowodowało, że w latach 1910–1912 Archibald Berkeley Milne pozostawał bez formalnego przydziału służbowego. Pomimo to w 1911 roku awansował do stopnia admirała (Admiral), a w 1912 roku został kawalerem Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego i, nie bez poparcia ze strony króla Jerzego V i Pierwszego Lorda Admiralicji Winstona Churchilla, został mianowany głównodowodzącym Floty Śródziemnomorskiej.