Wycliffe należał do krytyków dominującej pozycji papiestwa w życiu politycznym i religijnym Anglii. W swoich poglądach religijnych szczególne znaczenie przypisywał Biblii, uznając ją za podstawowe źródło objawienia i normę wiary. Rozwinął również koncepcję Kościoła ubogich, przeciwstawianego bogatej hierarchii kościelnej oraz instytucjom związanym z papiestwem. Jego poglądy były rozpowszechniane przez kaznodziejów określanych mianem lollardów.
Poglądy Wycliffe’a znalazły zwolenników także w Czechach, gdzie propagował je Jan Hus. Hus zapoznawał czeskie środowiska religijne z jego twórczością, a część jego dzieł przełożył na język czeski. W traktacie De ecclesia (O Kościele) krytykował podporządkowanie Kościoła interesom feudalnym i opowiadał się za ograniczeniem jego władzy świeckiej. Podkreślał również szczególne znaczenie Biblii jako podstawy nauki religijnej.