Cukrownię przejęto formalnie 11 sierpnia 1945 roku od przedstawicieli Armii Czerwonej. Stan obiektu był tragiczny, brakowało zarówno surowców, ludzi, jak i jakiejkolwiek dokumentacji technicznej. Pomimo tego, decyzją władz państwowych, cukrownia została wytypowana jako jedna z kluczowych inwestycji odbudowy Pomorza Zachodniego.
W 1948 roku rozpoczęto odbudowę zakładu. Dyrektorem został inżynier Zbigniew Kuncewicz, który wcześniej odbudowywał cukrownię w Świdnicy. Część aparatury sprowadzono z likwidowanych cukrowni w Godkowie, Kunratowicach, Choszcznie, Okunicy i Policach. Do prac przy odbudowie oddelegowano 600 junaków z organizacji „Służba Polsce” oraz 900 robotników. Już w grudniu tego samego roku uruchomiono pierwszą powojenną kampanię cukrowniczą. Pierwszy worek cukru wysłano do Warszawy na Zjazd Zjednoczeniowy PPR i PPS jako symbol odradzającego się przemysłu.