Opisując ścieżkę dźwiękową do gry, recenzent Gamekultu podkreślał: „Przejście od dźwięków mocno westernowych à la Ennio Morricone do utworów, które nie zgrzeszyłyby w Jamesie Bondzie, filmie noir czy kreolskim karnawale, nie zdarza się codziennie w grze platformowej, a nawet w grze wideo w ogóle”.
Krytycy doceniali również lepsze zbalansowanie poziomu trudności niż w pierwszym Raymanie. Cyganek doceniał to, że „zrezygnowano z limitu żyć, a checkpointy zostały rozmieszczone bardzo rozsądnie i nie wymuszają mozolnego rozgrywania ogromnych fragmentów danego rozdziału”. Altano przyznawał, że „zdarzają się momenty oparte na metodzie prób i błędów”, ale jednocześnie przekonywał, że gra „hojnie nagradza” stopniowo nabywane przez gracza umiejętności. Według Shauna McInnisa z serwisu GameSpot, choć Rayman Origins wymusza szybkie tempo przemierzania kolejnych poziomów, dzięki precyzyjnemu sterowaniu „dostarcza wszystkich niezbędnych narzędzi do odbycia tej podróży”. Adam Berlik z serwisu Gram.pl z uznaniem przyjął wysoki poziom trudności i wymagające wyzwania.