Do 1148 budowle te zostały wzniesione na nowo lub – bardziej prawdopodobne – jedynie wyremontowane.

Ślady romańskie są jeszcze czytelne w dzisiejszej budowli. Była to trzynawowa bazylika z dwoma transeptami i dwoma prezbiteriami. Prezbiterium wschodnie było – podobnie jak w przypadku kościoła św. Piotra i kościoła Mariackiego – flankowane dwiema wschodnimi wieżami. Oba prezbiteria w sposób widoczny kontynuowały starszą tradycję, która znalazła swój wyraz również w podwójnym wezwaniu świątyni.

Budowla gotycka W dokumencie odpustowym z 1238 jest mowa o planach budowy nowej świątyni, która jednak rozpoczęła się dopiero po 1270. Źródła nadmieniały, że dotychczasowy kościół obraca się w ruinę. Przekaz dotyczący samej budowy był już nadzwyczaj pomyślny; do postępu prac budowlanych musiały się przyczynić licznie udzielone przywileje odpustowe. W 1308 poświęcono nowy ołtarz główny;