Przy wschowskim Powiatowym Domu Kultury kierował Kołem Plastyków Amatorów, do którego należał nastoletni wówczas Eugeniusz Get-Stankiewicz. thumb|Bieniek podczas prac nad słynną mozaiką przy ulicy Leszczyńskiej (około 1968)
W 1960, dwa lata po narodzinach pierwszego dziecka i w związku z trudną sytuacją mieszkaniową, zdecydował się na powrót w rodzinne strony, gdzie otrzymał etat plastyka zakładowego z Zakładach Przemysłu Wełnianego im. Józefa Niedzielskiego w Bielsku-Białej, znanych od lat 70. XX wieku pod nazwą „Welux”. Zadaniem Bieńka było projektowanie wewnętrznego i zewnętrznego wystroju obiektów wchodzących w skład rozbudowującego się zakładu (hal fabrycznych, budynków biurowych, domów wczasowych itd.) oraz aranżacja ich otoczenia, jak również nadzór artystyczny nad powstającymi w zakładzie afiszami, plakatami, tablicami informacyjnymi i propagandowymi czy innymi realizacjami plastycznymi. Pracował również jako desenator, tzn. uczestniczył w projektowaniu nowych kompozycji włókien i ich splotów oraz we wdrażaniu nowej kolorystyki materiałów. Przyjmuje się, że późniejszy „Welux” był pierwszym w PRL przedsiębiorstwem, które dysponowało etatowym plastykiem.