Najprawdopodobniej wieże te nigdy nie zostały ukończone w planowanej formie.
Archeologicznie potwierdzono istnienie przedzamcza po stronie północno-wschodniej. Zabudowa ta nie zachowała się, jednak jej położenie zostało rozpoznane podczas badań wykopaliskowych.
Faza II – przekształcenie w zamek komturski pod koniec XIV wieku
Utworzenie w Rynie komturstwa spowodowało zmianę programu funkcjonalnego budowli. Dotychczasowe skrzydło południowo-wschodnie przystosowano do potrzeb konwentu. Piwnice i przyziemie otrzymały sklepienia, przede wszystkim krzyżowe, oparte na masywnych murowanych filarach. W przyziemiu znajdowały się trzy zasadnicze pomieszczenia, w tym duża dwunawowa sala rozdzielona podporami.
Na reprezentacyjnej kondygnacji pierwszego piętra umieszczono kaplicę, którą w elewacji wyróżniały wysokie ostrołukowe gotyckie okna. Obok znajdowały się pomieszczenia identyfikowane jako kapitularz oraz mieszkanie komtura. Nad kaplicą mieściła się zbrojownia, natomiast najwyższą kondygnację zajmowały pomieszczenia magazynowo-obronne i ganki obronne. Komunikację pomiędzy kondygnacjami umożliwiały m.in. schody prowadzone w grubości murów, a od strony dziedzińca funkcjonował piętrowy krużganek.