Skrzydło miało zróżnicowaną wysokość. Według rekonstrukcji Christofera Herrmanna krótsza jego część była trzykondygnacyjna, a dłuższa – czterokondygnacyjna. Zewnętrzną elewację najstarszego skrzydła zdobiły geometryczne romby wykonane z mocniej wypalonej, ciemnej cegły, charakterystyczne dla reprezentacyjnej architektury zakonnej.
Program odpowiadający pełnemu czteroskrzydłowemu zamkowi konwentualnemu nie został nigdy zrealizowany. Po likwidacji komturstwa w 1397 roku rozbudowę przerwano. Ryn ponownie pełnił później funkcję siedziby komtura w latach 1418–1422 oraz 1477–1525, lecz budowy nie kontynuowano ze względu na kryzys Zakonu krzyżackiego po wojnach z Królestwem Polskim.
Faza III – późne średniowiecze
W XV i na początku XVI wieku nie realizowano już pierwotnego programu regularnego czteroskrzydłowego zamku konwentualnego. Inwentarze wskazują jednak na rozbudowany zespół pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych. Wymieniano m.in. kaplicę, kapitularz, refektarz, dormitorium, zbrojownię, prochownię, kuchnię, piekarnię, browar, łaźnię, pomieszczenia gościnne i magazynowe.