mały Elektronystagmografia – badanie diagnostyczne narządu równowagi, polegające na rejestracji ruchów gałek ocznych dzięki wykorzystaniu pomiaru potencjału rogówkowo-siatkówkowego.
Historia Zjawisko potencjału rogówkowo-siatkówkowego zostało odkryte w 1849 roku przez Dubois Reymonda.
Technika badania Do rejestracji ruchów gałek ocznych wykorzystywane jest zjawisko różnicy potencjałów pomiędzy dodatnio naładowaną rogówką a ujemnie naładowaną siatkówką, czyli tzw. potencjał rogówkowo-siatkówkowy. Różnica potencjałów jest stała, wynosi 10-30 mV i nadaje oku cechy dipola, którego oś elektryczna pokrywa się z osią optyczną. Linie pola elektrostatycznego przesuwają się podczas ruchów oka. Zmiany te są odbierane przez układ elektrod umieszczonych na zewnętrznych kątach oczu, wzmacniane i zapisywane w postaci wykresu. Krzywa oczopląsu przypomina zęby piły, ponieważ rejestruje się naprzemienna impulsacja dodatnich i ujemnych wartości w okolicy bocznych brzegów oczu. Oczopląs z fazą szybką skierowaną w prawo powoduje wychylenia krzywej („zęby piły”) ku górze, a z fazą szybką w lewo – ku dołowi.