Dzięki wykorzystaniu pola elektrostatycznego ruchy gałek ocznych są rejestrowane nawet przy zamkniętych powiekach.
Badanie składa się z 4 podstawowych etapów: kalibracja – ocena szybkich ruchów gałek ocznych badanie oczu śledzących poruszający się cel próby położeniowe – ocena zawrotów głowy związanych z pozycją głowy próby kaloryczne – pomiar oczopląsu wywołanego podrażnieniem błony bębenkowej wodą o różnej temperaturze
Porównanie uzyskanych wyników z różnych etapów badania pomaga określić, czy zaburzenia równowagi mają charakter obwodowy czy centralny.
Wskazania do badania ostre lub przewlekłe zaburzenia równowagi choroba Ménière’a oczopląs samoistny niedosłuch odbiorczy (niektóre przypadki)
Wady i zalety elektronystygmografii Zalety: wysoka wykrywalność reakcji oczopląsowych w porównaniu z bezpośrednią obserwacją możliwość rejestracji oczopląsu przy zamkniętych powiekach duża uniwersalność uzyskanych danych (ocena ilościowa i jakościowa) monitorowanie przebiegu choroby badanie jest dość obiektywne Wady: wynik