Przez pewien okres życia w akademiku utrzymywał się głównie z grania na pieniądze w pokera i w szachy. thumb|Edward Stachura około 1958 W 1960 roku przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. Jego przeprowadzka do stolicy prawdopodobnie była motywowana przede wszystkim chęcią ułatwienia publikacji jego utworów. 26 czerwca 1965 uzyskał dyplom magistra filologii romańskiej (praca magisterska Situation d’Henri Michaux). Egzamin magisterski zdał z wynikiem dobrym. Równocześnie pracował nad poematem Po ogrodzie niech hula szarańcza.

Czas twórczy Za prasowy debiut Stachury uznaje się druk dwóch wierszy (Metamorfoza i Odnalazły się marzenia) w gdańskim dwutygodniku „Uwaga” w 1956. Wystąpił jako członek grupy „Kontrasty”, do której wciągnął go Mietek Czychowski, nieformalny przywódca gdańskiej cyganerii.

Debiut literacki przypadł na okres małej stabilizacji, na którą twórcy literaccy zareagowali stworzeniem „Orientacji Poetyckiej Hybrydy”. Stachura miał za sobą druk wierszy w „Twórczości”. Książkowym debiutem Stachury nie był jednak tomik poezji, lecz zbiór opowiadań Jeden dzień (1962). Po jego wydaniu autor złożył podanie o przyjęcie do Związku Literatów Polskich. Dobry dzikus – tak zatytułował w „Odrze” recenzję Jednego dnia Jacek Łukasiewicz.